Przychodzi czas w życiu rodziców w którym stają wobec gwałtownego zmian jakie zachodzą między nimi a dojrzewającym młodym człowiekiem. Mija bezpowrotnie to co było słodziutkie i rozkoszne gdy dziecko było niemowlęciem, gdy uczyło się mówić, chodzić. Było wtedy wpatrzone w rodzica, który był dla niego najlepszym nauczycielem, największym autorytetem. Mimo że pojawiały się pierwsze utarczki, manifestacje złych nastrojów w pierwszych latach szkolnych, to przemijały one jak przesuwające się chmury na niebie, tylko na jakiś czas zasłaniające słońce. Były to niewinne igraszki wobec tego co gwałtownie wezbrało w dzieciach w czasie dojrzewania, niczym górski potok w porze deszczowej. Możemy spotkać wielu Rodziców sfrustrowanych tempem tych przemian i zaniepokojonych charakterem manifestacji „ja” nastolatka. W wielu sytuacjach dialog zostaje zerwany a na jego miejsce pojawia się krnąbrność, opryskliwość a często agresja. Nic dziwnego że pojawia się troska i niepokój związany z przyszłością dzieci. Rodzice czują się bezradni wobec nowego rodzaju relacji i szukają pomocy i rady jak je przeżywać i jak pomagać w tym trudnym okresie swoim dzieciom.

Dzięki pomocy Rodziców możemy przyjrzeć się tym procesom i gwałtownym przemianom z jakimi zderza się współczesna młodzież. To rubryka otwarta na tematy związane właśnie z tym okresem dojrzewania, na świadectwa rodziców i młodzieży którzy przeżyli ten czas i doświadczyli pomocy i wsparcia. Na początek krótki flesh na charakter przemian jakie dokonują się w młodym człowieku w okresie 12 roku życia, który proroczo został wybrany przez Jezusa Chrystusa dla ukazania Jego troski o młodego człowieka i jego rodziców.

1. Wejście w wiek dojrzewania – jak przejście rwącej, wzburzonej i bardzo niespokojnej rzeki, której wody przestają być przeźroczyste i pędzą w różnych kierunkach.

Użyliśmy takiego porównania Drodzy Rodzice, bo to czas, w którym zachodzą poważne zmiany w wyglądzie Waszego syna albo córki, czas pierwszych ważnych egzaminów szkolnych, czas poszerzenia wiedzy, czas pierwszych miłości. Jest to też czas zmian w zachowaniu nastolatka, który próbuje określić swoją autonomię, ale też dokonuje wyborów przynależności do grupy rówieśniczej. Zmiany te są bardzo dynamiczne, a gdy się rozpoczną, przybierają niekiedy burzliwą formę. Powiązania z życiem rodzinnym zostają zastąpione przebywaniem w świecie wirtualnym, gdzie młodzi szukają spotkania ze swoimi rówieśnikami.

1. Niepokój i bezradność rodzicielskiego serca.

Jako Rodzice uczestniczycie w zmianie pokoleniowej, którą trudno zrozumieć i za którą trudno nadążać. Niepokoi język, ubiór, zainteresowania i zetknięcie się Waszych dzieci z wartościami i normami obyczajowymi obcymi Waszej generacji. Gdy do tego dochodzi bardzo silna kontestacja Waszego postępowania i umiejętności, niepokój zaczyna opanowywać Wasze serca. Cierpienie pogłębia bezradność wobec wyborów, które mogą narażać Wasze dzieci na zło, na utratę zdrowia
 i szans na rozwój.

1. Jezus – nastolatek. Co nam mówi?

Jezus Chrystus zgubił się, gdy miał 12 lat. Jego Rodzice stracili go z oczu, nie wiedzieli co się z Nim dzieje. Nie rozumieli też Jego decyzji i wyborów (Łk 2,41-50). Poszukiwania trwały trzy dni – dni, które były napełnione trwogą „umierania” wobec lęków płynących z wyobraźni o los ukochanego dziecka. Jakież było ich wielkie szczęście i zdumienie, gdy mogli Go w końcu odnaleźć. Jezus pokazał młodemu człowiekowi, że czas dojrzewania, poszukiwania swojej tożsamości to część świętej historii. To także ważna informacja dla Was Rodziców – historia zagubionego dziecka to czas, w którym małżeństwo przeżywa swój wspólny ból i cierpienie. Ta sytuacja może pomóc Wam małżonkom na nowo spojrzeć na siebie z nową miłością i współczuciem. Ostatecznie też jest to czas, który może pomóc Wam wrócić do szczerej modlitwy, a dokładniej do wołania z głębokości bolącego serca ojca i matki.

1. Jak i gdzie odkrywać tajemnicę dojrzewającego dziecka?

Drodzy Rodzice, adoptując się do tych wielkich zmian jakie zachodzą w Waszej Rodzinie szukacie konkretnej pomocy: radzicie się doświadczonych przyjaciół, którzy przeżywali podobne problemy, a może niektórzy z Was szukają porad psychologa. Wobec niewątpliwych osiągnięć nauk badających zachowanie ludzkie, człowiek zawsze pozostanie tajemnicą, o której mówił św. Jan Paweł II: „Człowieka nie można zrozumieć bez Chrystusa”. Dlatego zapraszamy Was do odkrywania tajemnicy Waszego dziecka w świetle Słowa Bożego. Chcemy wspólnie z Wami prosić Boga by znaleźć odpowiedzi na pytania, które rodzą się, gdy doświadczacie „okrutnych słów i decyzji”, „bezsilnej frustracji”, czy „śmierci miłości”.

ŻYCIE ROLNIKÓW NA FILIPINACH

Aby przybliżyć życie rolników w gminie Lucena przyjrzyjmy się jednemu z nich Kuya Danilo.

Filipiny, kraj Azji Południowo-Wschodniej, to przede wszystkim kraj rolniczy, w którym duża część Filipińczyków mieszka na obszarach wiejskich i utrzymuje się z rolnictwa.

Miasto Lucena, w prowincji Quezon, jest szczególnie znane jako miasto rolnicze. Wielu mieszkańców żyje z uprawy ryżu i plantacji kokosów.

Zgromadzenie Synów Bożej Opatrzności nabyło dużą część ziemi na tym obszarze rolniczym, gdzie staramy się towarzyszyć drobnym rolnikom w ich działalności.

Życie drobnych rolników jest jednak bardzo niepewne ze względu na fakt, że Filipiny są jednym z najbardziej wrażliwych systemów rolniczych na monsuny i inne ekstremalne zjawiska pogodowe. Od El Niño do La Niña, od silnych upałów do nieprzerwanych deszczy, mają oni bardzo ograniczony sezon, w którym mogą uprawiać i czerpać korzyści ze swojej ciężkiej pracy. Kuya Danilo Pornobi jest bardzo dobrym przykładem tego, jak przetrwać mogą biedni i drobni rolnicy. Nie jest on właścicielem ziemi. Poprosił więc o skorzystanie z naszego pola ryżowego. Wraz z trójką swoich dzieci uprawiają, dbają o wzrost ryżu i cierpliwie czekają na zbiory.