ŚWIĘTY JAN BOSKO

(1815 – 1888) 

Przygotował Alojzego Orione do pójścia w wolności za głosem Chrystusem.

Jan Bosko urodził się 16 sierpnia 1815 r. w Becchi (ok. 40 km od Turynu). Był synem piemonckich wieśniaków. Gdy miał 2 lata, zmarł jego ojciec. Jego matka musiała zająć się utrzymaniem trzech synów. Młode lata spędził w ubóstwie. Wcześnie musiał podjąć pracę zarobkową. Kiedy miał 9 lat, Pan Bóg w tajemniczym widzeniu sennym objawił mu jego przyszłą misję.(…) Po ukończeniu szkół średnich Jan został przyjęty do wyższego seminarium duchownego w Turynie. (…) Ten apostoł młodzieży uważany jest za jednego z największych pedagogów w dziejach Kościoła. Zdawał sobie wszakże sprawę, że sam jeden tak wielkiemu dziełu nie podoła. Aby zapewnić stałą pieczę nad młodzieżą, założył dwie rodziny zakonne: Pobożne Towarzystwo św. Franciszka Salezego dla młodzieży męskiej – salezjanów (1859) oraz zgromadzenie Córek Maryi Wspomożycielki Wiernych dla dziewcząt (1872). Będąc tak aktywnym, Jan potrafił odnajdywać czas na modlitwę i głębokie życie wewnętrzne. Obdarzony niezwykłymi charyzmatycznymi przymiotami, pozostawał człowiekiem pokornym i skromnym. Rozwinął szeroko działalność misyjną, posyłając najlepszych swoich synów duchowych i córki do Ameryki Południowej. Dzisiaj członkowie Rodziny Salezjańskiej pracują na polu misyjnym na wszystkich kontynentach świata, zajmując jedno z pierwszych miejsc. W dziedzinie wychowania chrześcijańskiego św. Jan Bosko wyróżnił się nie tylko jako jeden z największych w dziejach Kościoła pedagogów, ale zostawił po sobie kierunek-szkołę pod nazwą „systemu uprzedzającego” (zachowawczego), który wprowadził prawdziwy przewrót w dotychczasowym wychowaniu. (…) Jan Bosko zmarł 31 stycznia 1888 r. Pius XI beatyfikował ks. Bosko 2 czerwca 1929 r., a kanonizował 1 kwietnia 1934 r., w Wielkanoc. Jest patronem młodzieży, młodych robotników i rzemieślników. /Opracowano na podstawie Internetowa Liturgia Godzin/

Alojzy przybywa na Valdocco w Turynie 4 października 1886 roku po nieudanej próbie wstąpienia do Zakonu Franciszkanów w Vogerze. Instytut w ostatnich latach życia Jana Bosko, liczący nawet 300 młodzieńców, ożywiony jego apostolską gorliwością tętni ideałami świętości i poświęcenia dla Maryi i Kościoła. Robiący postępy w życiu duchowym, ślubujący czystość Maryi, Orione zostaje obdarzony łaską kierownictwa duchowego samego ks. Jana Bosko. Jest blisko swojego wychowawcy przy jego śmierci i doznaje pierwszego cudu uzdrowienia z kalectwa (krojąc chleb dla wiernych dotykających nim ciała zmarłego, prawie odcina palec), co byłoby przeszkodą do święceń kapłańskich. Wtedy doświadcza geniuszu świętości swojego przewodnika duchowego księdza Jana Bosko głęboko odczuwając dar wolności w wyborze swojego powołania: „cokolwiek uczynisz zostaniemy przyjaciółmi”