ŚWIĘTY PIUS X

(1835 – 1914)

Nakreślił właściwy kierunek Zgromadzenia dając nazwę Małe Dzieło Boskiej Opatrzności

Giuseppe (Józef) Sarto urodził się 2 czerwca 1835 r. w rodzinie wiejskiego listonosza, w Riese koło Wenecji. Święcenia kapłańskie Józef otrzymał 18 września 1858 r. Pierwszą placówką młodego kapłana była kapelania w Tombolo. Wyróżniał się tam jako doskonały kaznodzieja. Opiekował się ubogimi. Po 9 latach (1858-1867) biskup przeznaczył go na proboszcza do Salvano. Tu zajął się szczególnie katechizacją dzieci, uczeniem chóru śpiewu liturgicznego i biednymi. Po 8 latach został zwolniony z parafii i mianowany kanonikiem w Treviso. Niebawem biskup mianował ks. Józefa Sarto swoim kanclerzem (1875). Po śmierci biskupa został wybrany na wikariusza kapitulnego diecezji (1882). W 1884 r. papież Leon XIII mianował ks. Sarto biskupem Mantui i sam udzielił mu sakry biskupiej. W 1892 r. zmarł patriarcha Wenecji, kardynał Dominik Agostini. Leon XIII wyznaczył na jego miejsce biskupa Józefa Sarto. W trzy dni potem nowy patriarcha Wenecji otrzymał nominację na kardynała Kościoła. Całe swoje doświadczenie i gorliwość oddał do usług nowej archidiecezji. W 1903 r. zmarł wielki papież Leon XIII a na jego następcę kardynała Józefa Sarto. Przeprowadził wiele reform w Kościele: kurii rzymskiej i wyboru papieża, prawa kanonicznego, muzyki kościelnej, brewiarza, umożliwił częstą komunię i obniżył wiek jej przyjmowania dla dzieci. Pogłębił doktrynę wiary przez studia biblijne, bronił Kościoła przed modernizmem i ingerencją władzy świeckiej. Tuż przed śmiercią Pius X wydał orędzie do państw, usiłując zatrzymać groźbę wojny. Tuż po jej wybuchu (28 lipca) zmarł 21 sierpnia 1914 roku. 3 czerwca 1951 r. Pius XII dokonał uroczystej beatyfikacji sługi Bożego, a w trzy lata później, 29 maja 1954 r., ten sam papież dokonał jego uroczystej kanonizacji. Ciało św. Piusa X znajduje się w bazylice św. Piotra na Watykanie w kaplicy Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny.