Jesteśmy zawsze poruszani historiami, filmami w których ukazywana jest niebezpieczna, brawurowa akcja osób lub grup, którzy otrzymali szczególnie niebezpieczne zadanie, od których zależało życie innych ludzi. Można to też odnieść do Zgromadzeń zakonnych w Kościele. Jednym z nich jest Zgromadzenie Zakonne Małe Dzieło Boskiej Opatrzności – Orioniści. Ma swojego Założyciela św. Alojzego Orione (1872_1940) i swój charyzmat: „Przyprowadzać do jedności z Kościołem ludzi oddalonych przez głoszenie dobrej nowiny o Bożym Miłosierdziu na Ambonach Słowa Bożego i Dziełach miłosierdzia”. To określa swoiste DNA Zgromadzenia i jego „misję specjalną” w Kościele, które stanowi rację jego powołania i dzisiejszego istnienia. Zapraszamy do przyjrzenia się św. Alojzemu Orione, który pierwszy w tym Zgromadzeniu, odczytywał swoje powołanie jako misję specjalną. Jego życie wypełnione jest właśnie takimi „ryzykanckimi” decyzjami, zwrotami kierunków, brawurowymi akcjami dzięki którym uratowano wielu ludzi. Ale też dzięki jego osobowości wielu ludzi zaryzykowało i wyruszyło rzucając się w objęcia Boskiej Opatrzności. Będziemy mogli poznać tych najodważniejszych kontynuatorów dzieła „Rozbójnika Bożego” jak nazywano św. Alojzego Orione.

ŚWIĘTY ALOJZY ORIONE

Alojzy Orione od najmłodszych odznaczał się żywiołowym temperamentem, olbrzymią siłą charakteru i żarliwą pobożnością prowadzącą do głębokiej wiary. Droga odkrywania powołania pokazuje też silną determinację jaką posiadał w realizacji celu życiowego jaki obrał. Już w Seminarium Duchownym jako młody człowiek potrafił zapalać innych swoją wizją służby dla Kościoła tworząc dzieła Opatrzności Bożej dla dzieci i młodzieży, robotników, najuboższych i pozostawionych bez opieki w chorobach i starości. Z jego żarliwości apostolskiej i heroicznej miłości do Boga, którego odkrywał w drugim człowieku, powstały Zgromadzenia realizujące odkryty przez niego charyzmat. Dzięki urokowi jego osobowości wielu ludzi zaryzykowało i wyruszyło rzucając się w objęcia Boskiej Opatrzności. Będziemy mogli poznać tych najodważniejszych kontynuatorów dzieła „Rozbójnika Bożego”, jak nazywano św. Alojzego Orione. Zapraszamy do tej rubryki, gdzie będziemy przedstawiać tych, którym naszym zdaniem przysługuje miano „orionistów od zadań specjalnych”.

ARCYBISKUP BRONISŁAW DĄBROWSKI

Urodził się 2 listopada 1916 r. w Grodźcu w powiecie konińskim. Po ukończeniu szkoły powszechnej kształcił się w seminarium nauczycielskim w Nieszawie a od 1932 r. w Niższym Seminarium Duchownym w Zduńskiej Woli. Po wstąpieniu do Zgromadzenia Orionistów w 1936 r., studiował we Włoszech a po wybuchu II wojny światowej powrócił do Polski. Po uwolnieniu z obozu pracy został wyświęcony na kapłana 10 czerwca 1945 r. i pełnił funkcję dyrektora Domu Zakonnego w Izbicy Kujawskiej i kierownika w Zakładzie Wychowawczym w Warszawie przy ul. Barskiej. Powołany na kierownika wydziału spraw zakonnych przy Sekretariacie Prymas Polski i dyrektora Biura Sekretariatu Episkopatu Polski stał się jednym z najbardziej zaufanych współpracowników Bł. Kardynała Stefana Wyszyńskiego, niezłomnym negocjatorem wobec komunistów w obronie narodu, praw Kościoła a szczególnie zgromadzeń zakonnych. Przyjął sakrę Biskupa Warszawskiego 25 marca 1962 r. a w 1969 roku został wybrany na stanowisko sekretarza generalnego Konferencji Episkopatu Polski, które pełnił do 1993 r. Po przejściu na emeryturę zamieszkał w Instytucie Prymasowskim na Dziekanii w Warszawie, gdzie zmarł 25 grudnia 1997 roku.

Czytaj więcej