KALENDARZ LITURGICZNY
Wspomnienie dowolne –Święty Noniusz Alwarez Pereira, zakonnik
Church of the Santo Condestável, Nuno Álvares Pereira. Lisboa, Portugal, Alvesgaspar, 2008, CC BY-SA 3.0
Nuno Álvares Pereira, w Polsce znany jako Święty Noniusz Alwarez Pereira, urodził się 24 czerwca 1360 r. w Portugalii, w rycerskim rodzie osiadłym w okolicach Cernache do Bomjardim. Od młodości łączył głęboką wiarę z temperamentem wojownika. Już jako nastolatek rozpoczął służbę wojskową, a w wieku siedemnastu lat poślubił Eleonorę de Alvim. Przełomowym momentem w jego życiu był kryzys dynastyczny po śmierci króla Ferdynand I Burgundzki. Nuno opowiedział się po stronie Jan I Aviz, broniąc niepodległości ojczyzny przed roszczeniami Kastylii. Jako naczelny dowódca wojsk portugalskich odegrał kluczową rolę w zwycięstwach pod Aljubarrota i Valverde, które na trwałe umocniły suwerenność kraju. W 1415 r. dowodził także wyprawą na Ceuta, rozpoczynającą epokę portugalskiej ekspansji zamorskiej.
Jego misja życiowa nie ograniczała się jednak do pola bitwy. Po śmierci żony w 1423 r. porzucił zaszczyty i władzę, wstępując jako brat zakonny do Zakon Karmelitów w ufundowanym przez siebie klasztorze w Lizbona. Przyjął imię Noniusza od Świętej Maryi. Odtąd jego orężem stała się modlitwa, pokuta i służba ubogim, zwłaszcza osieroconym dzieciom. Właśnie w tym radykalnym zwrocie widać istotę jego powołania: całkowite oddanie się Bogu i Ojczyźnie — najpierw poprzez obronę jej wolności, potem przez duchową ofiarę i miłosierdzie. Zmarł 1 kwietnia 1431 r., w opinii świętości. Beatyfikował go Benedykt XV w 1918 r., wskazując jako wzór dla żołnierzy I wojny światowej, a proces kanonizacyjny zwieńczył 26 kwietnia 2009 r.
Wspomnienie dowolne – Święty Hugo, biskup
Saint Hugh, artysta anonimowy, około 1525 r., Public domain
Hugh of Grenoble, znany w Polsce jako Święty Hugo, urodził się w 1053 r. we Francji w rodzinie książęcej. Od młodości odznaczał się pokorą – ucząc się w szkole katedralnej w Valence, nie podkreślał swego pochodzenia, a wobec uboższych kolegów był życzliwy i hojny. Jego dojrzałość duchowa zwróciła uwagę duchowieństwa. Wkrótce został kanonikiem, a w 1080 r., mając zaledwie 27 lat, przyjął sakrę biskupią i objął diecezję Grenoble.
Jako pasterz okazał się człowiekiem reformy i odwagi. Uporządkował życie duchowieństwa, wprowadzając dyscyplinę i troskę o autentyczną wierność powołaniu. Wspierał rodzące się ruchy odnowy zakonnej: szczególną opieką otoczył kartuzów założonych przez Bruno of Cologne, pomagał także Robert of Molesme w reformie benedyktynów i powstaniu cystersów, a przyjaźń łączyła go ze Bernard of Clairvaux. Jego misją życiową była obrona wolności Kościoła oraz moralna odnowa duchowieństwa – nawet za cenę konfliktów z władcami, takimi jak Henry IV i Henry V. Upominał się o prawa diecezji także wobec arcybiskupa Vienny, późniejszego papieża Callixtus II, znajdując wsparcie u Urban II.
Był również troskliwym gospodarzem Grenoble: budował mosty, zakładał rynki, wznosił szpitale i odnawiał świątynie. Choć przez 45 lat wiernie kierował diecezją, sercem tęsknił za życiem kontemplacyjnym. Dopiero papież Innocent II zwolnił go z urzędu w 1132 r., pozwalając mu wstąpić do Wielkiej Kartuzji. Zmarł 1 kwietnia tego samego roku. Jego życie – naznaczone także wewnętrzną walką z pokusami – było świadectwem, że świętość rodzi się z wytrwałej wierności powołaniu. Kanonizowany w 1134 r.,
Wspomnienie dowolne – Święta Maria Egipcjanka, pustelnica
Św. Maria Egipcjanka i historia jej życia na XVII-wiecznej ikonie, artysta anonimowy, XVII w., Public domain
Maria Egipcjanka przez stulecia była na Wschodzie symbolem radykalnego nawrócenia. O jej życiu wspominali m.in. Cyryl Aleksandryjski oraz Sofroniusz z Jerozolimy, podkreślając niezwykłość jej pokuty. Choć szczegóły biograficzne pozostają niepewne, przekaz duchowy jej historii jest wyjątkowo wyrazisty.
Jako dwunastoletnia dziewczyna uciekła z domu i udała się do Aleksandrii, gdzie przez siedemnaście lat prowadziła życie całkowicie oddane namiętności. Nie czyniła tego dla zysku, lecz z wewnętrznego zniewolenia. Przełom nastąpił w Jerozolimie. Gdy w święto Znalezienia Krzyża Świętego chciała wejść do bazyliki Grobu Pańskiego, jakaś niewidzialna siła nie pozwoliła jej przekroczyć progu. Dopiero modlitwa przed wizerunkiem Matki Bożej i szczere wołanie o miłosierdzie otworzyły jej drogę – zarówno do świątyni, jak i do nowego życia.
Usłyszawszy w sercu wezwanie, udała się na pustynię nad Jordanem. Tam, w samotności i surowej ascezie, spędziła długie lata, podejmując pokutę za dawne grzechy. Jej misją życiową stało się całkowite oddanie się Bogu poprzez skruchę, modlitwę i walkę z własnymi słabościami. Spotkanie ze św. Zozymą, który przyniósł jej Komunię świętą, było zwieńczeniem tej drogi – Maria mogła odejść w pokoju, pojednana i przemieniona łaską.
Zmarła na pustyni, pozostawiając świadectwo, że żadne życie nie jest stracone, jeśli człowiek pozwoli się dotknąć miłosierdziu. W ikonografii przedstawiana bywa jako wychudzona pustelnica okryta włosami lub płaszczem, a jej historia do dziś inspiruje jako opowieść o mocy nawrócenia. Jest patronką kobiet, które powróciły do Boga po latach grzesznego życia.
KALENDARZ OPATRZNOŚCI BOŻEJ
1579 – Król Stefan Batory założył Uniwersytet Wileński.
1656 – Król Jan II Kazimierz Waza złożył w katedrze lwowskiejśluby, obierając Matkę Bożą za patronkę i Królową Polski oraz zapowiedział walkę z najazdem szwedzkimaż do zwycięstwa.
1922 – Powierzenie Orionistom opieki duchowej nad małoletnimi więźniami w gospodarstwie poprawczym im. Ricardo Gutiérreza w Marcos Paz (Buenos Aires, Argentyna).
1934 – Pius XI dokonuje uroczystej kanonizacji św. Jana Bosko w Bazylice św. Piotra w Rzymie.
ORIOŃSKI SKARBIEC MODLITWY
POWOŁANIA DO ZGROMADZEŃ ŚWIĘTEGO ALOJZEGO ORIONE
O Jezu, który w swojej nieskończonej miłości ku ludziom, rzekłeś kiedyś Apostołom: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście tedy Pana żniwa, aby wysłał robotników na żniwo swoje” (por. Mt 9,37), oto my pokornie błagamy, abyś raczył przyjąć do swego serca tę oto prośbę i przedstawił ją swojemu Ojcu Niebieskiemu, żeby zesłał powołania dla Małego Dzieła. Wzbudź ofiarne dusze gotowe do pracy i poświęcenia, aby rozszerzać wśród warstw pracujących i ubogich znajomość i miłość ku Tobie, ku Kościołowi i papieżowi. Dziewico Niepokalana, Matko Boskiej Opatrzności, wesprzyj naszą prośbę u swego Syna Jezusa. Święci nasi patronowie, wstawcie się za nami. Amen
WSPOMINAMY W MODLITWIE
1455–Zbigniew Oleśnicki (1389-1455) –biskup krakowski, kardynał, mówca, doradca królów.