KALENDARZ LITURGICZNY
Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi, Światowy Dzień Pokoju
Madonna and Child enthroned with Saints Theodore of Amasea and George and Angels, autor nieznany, późny VI w., Public domain
Pierwszy dzień Nowego Roku kieruje spojrzenia wierzących ku Maryi, której macierzyństwo Kościół czci w oktawę Bożego Narodzenia. W tradycji żydowskiej ósmy dzień po narodzinach był czasem obrzezania chłopca; w przypadku Jezusa stał się on także momentem ukazania światu Jego Matki – Tej, przez którą spełniły się obietnice Odkupienia. Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki, najstarsze maryjne święto, przypomina, że to w Jej osobie Bóg wybrał najdoskonalsze stworzenie, by stało się Matką Wcielonego Słowa i pierwszą uczestniczką owoców zbawienia.
Misją Maryi było przyjęcie Syna Bożego w wierze i całkowite oddanie się Jego dziełu – od Zwiastowania, przez narodzenie i drogę publicznej działalności Jezusa, aż po Golgotę, gdzie stała się Matką Kościoła. Jej ciche towarzyszenie i nieustanna obecność przy Chrystusie odsłaniają duchowe zadanie, które Kościół kontynuuje: prowadzić świat ku Bogu poprzez wierność, pokorę i służbę.
Podkreślając tę misję, Kościół łączy 1 stycznia ze Światowym Dniem Pokoju. Maryja, Niewiasta pojednania i matczynej troski, ukazywana jest jako Ta, która wskazuje drogę pokoju – rodzącego się z otwartości na Boga i gotowości do przemiany serca. Jej macierzyństwo obejmuje cały Lud Boży, a wierni proszą, aby Jej wstawiennictwo prowadziło narody ku zgodzie, wzajemnemu przebaczeniu i poszanowaniu życia.
Uroczystość ta, choć ugruntowana w starożytnej tradycji, w 1931 roku została uroczyście potwierdzona przez Piusa XI, a po reformie liturgicznej w 1969 roku otrzymała rangę najważniejszego maryjnego święta roku. Rozpoczynając nowy czas kalendarzowy, Kościół oddaje Maryi pierwszy dzień roku, prosząc, by Jej macierzyńska opieka umacniała wiarę i przynosiła światu dar pokoju – ten, który wyrasta z Bożej obecności, przyjętej z taką gotowością, jak uczyniła to Ona.
KALENDARZ OPATRZNOŚCI BOŻEJ
1904 – Otwarcie gospodarstwa rolnego św. Filipa w Agirze (Enna).
1929 (dokładna data nieokreślona) – Początek działalności parafii São Francisco Xavier w Niterói (Brazylia).
1929 – Ks. Alojzy Orione zaczyna wydawać czasopismo Mater Dei.
1934 – (dokładna data nieokreślona) – Otwarcie pierwszego Instytutu w USA – domu wypoczynkowego Divine Providence Home w Jasper (Indiana).
1935 – Inauguracja Nowicjatu i Postulatu im. San Vincente de Paúl w Lanús, prowincja Buenos Aires (Argentyna).
1936 (dokładna data nieokreślona) – Otwarcie Instytutu im. Vincenzo Minettiego w Borzoli (Genua).
ORIOŃSKI SKARBIEC MODLITWY
POWOŁANIA DO ZGROMADZEŃ ŚWIĘTEGO ALOJZEGO ORIONE
O Jezu, który w swojej nieskończonej miłości ku ludziom, rzekłeś kiedyś Apostołom: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście tedy Pana żniwa, aby wysłał robotników na żniwo swoje” (por. Mt 9,37), oto my pokornie błagamy, abyś raczył przyjąć do swego serca tę oto prośbę i przedstawił ją swojemu Ojcu Niebieskiemu, żeby zesłał powołania dla Małego Dzieła. Wzbudź ofiarne dusze gotowe do pracy i poświęcenia, aby rozszerzać wśród warstw pracujących i ubogich znajomość i miłość ku Tobie, ku Kościołowi i papieżowi. Dziewico Niepokalana, Matko Boskiej Opatrzności, wesprzyj naszą prośbę u swego Syna Jezusa. Święci nasi patronowie, wstawcie się za nami. Amen
SOLENIZANCI
Ks. Mieczysław Malinowski FDP – 74 lata życia, 43 lata życia zakonnego, 36 lat kapłaństwa.
WSPOMINAMY W MODLITWIE
1876–Mieczysław Karłowicz (1876-1909) – jeden z najwybitniejszych polskich kompozytorów przełomu XIX i XX wieku. Urodził się 1 stycznia 1876. Jego twórczość, osadzona w nurcie Młodej Polski, stanowi pomost między romantyzmem a nowoczesną symfoniką. Karłowicz był autorem nastrojowych poematów symfonicznych, takich jak Odwieczne pieśni, Smutna opowieść czy Stanisław i Anna Oświecimowie, które łączyły bogatą orkiestrację z głębokim ładunkiem emocjonalnym i filozoficzną refleksją. Poza muzyką pasjonował się Tatrami – był zapalonym taternikiem, fotografem i działaczem Towarzystwa Tatrzańskiego. Góry były dla niego nie tylko miejscem wypoczynku, ale i źródłem artystycznych inspiracji. Niestety, to właśnie w Tatrach zakończył życie – zginął tragicznie w wieku 32 lat, porwany przez lawinę 8 lutego 1909 roku. Choć jego życie było krótkie, Karłowicz pozostawił po sobie dzieła, które do dziś poruszają słuchaczy swoją głębią i pięknem. Jego muzyka to poetycka podróż przez ludzkie emocje, samotność i zachwyt nad naturą.
Mieczysław Karłowicz, fot. Łaski Diffusion/East News, przed 1909, Public domain
Opracował: ks. Grzegorz Sikorski FDP