KALENDARZ LITURGICZNY
Wspomnienie dowolne – Święty Auksencjusz z Mopsuestii
Auxentius, monk of Bithynia, autor nieznany, XI w., Public domain
Święty Auksencjusz z Mopsuestii (ur. ok. 320 r., zm. ok. 360 r.) należał do grona wybitnych duchownych wczesnego chrześcijaństwa w Azji Mniejszej. Pochodził z Kapadocji, a w młodości służył w armii rzymskiej, gdzie dał się poznać jako człowiek prawy i odważny. Po opuszczeniu wojska postanowił prowadzić życie ascetyczne — zamieszkał w górach niedaleko Chalcedonu, wśród pustelników, którzy stanowili wówczas ważne środowisko duchowe Wschodu.
Auksencjusz szybko zdobył autorytet dzięki swojej mądrości, głębokiej modlitwie i darowi uzdrawiania. Wielu uczniów przybywało do niego, by korzystać z jego nauk i przykładu życia. Z czasem został wybrany biskupem Mopsuestii w Cylicji (dzisiejsze południowo-wschodnie tereny Turcji).
Jako biskup odznaczał się gorliwością pasterską i wiernością nauce Kościoła. Jego działalność przypadła na burzliwy okres sporów ariańskich, które dzieliły wspólnoty chrześcijańskie IV wieku. Auksencjusz opowiadał się zdecydowanie za nauką Soboru Nicejskiego i bronił nauki o boskości Chrystusa.
Podczas panowania cesarza Juliana Apostaty, który próbował przywrócić kult pogański, Auksencjusz został uwięziony z powodu swojej nieugiętej postawy. Zmarł w więzieniu około 360 roku, oddając życie za wiarę. Jego grób szybko stał się miejscem modlitwy i pielgrzymek, a pamięć o nim przetrwała zarówno w Kościele Wschodnim, jak i Zachodnim.
Święty Auksencjusz pozostaje symbolem odwagi, wierności nauce Chrystusa i pokory, która płynie z prawdziwej wiary.
Wspomnienie dowolne – Święci męczennicy Paweł Mi, Piotr Doung-Lac i Piotr Truat
Historia chrześcijaństwa w Wietnamie to dzieje odwagi i niezłomnej wiary. Już od XVI wieku misjonarze głosili tam Ewangelię, jednak ich praca spotykała się z wrogością władz. W ciągu trzech kolejnych stuleci wyznawcy Chrystusa doświadczali surowych prześladowań, zwłaszcza za panowania cesarza Minh-Manga (1820–1840). W tym czasie zginęły dziesiątki tysięcy wierzących, którzy nie wyrzekli się wiary pomimo tortur i śmierci.
W gronie tych świadków Chrystusa znaleźli się trzej katechumeni – Paweł Mi, Piotr Doung-Lac i Piotr Truat. Nie byli duchownymi ani misjonarzami, lecz zwykłymi ludźmi przygotowującymi się do przyjęcia chrztu. Gdy wybuchło kolejne prześladowanie, zostali pojmani, uwięzieni i brutalnie torturowani, ponieważ nie zgodzili się wyrzec swojej wiary w Jezusa Chrystusa. Ich męczeńska śmierć przez uduszenie stała się pieczęcią ich oddania Bogu i świadectwem, że prawdziwe nawrócenie rodzi się w sercu, a nie w słowach.
Ich misją życiową było wierne trwanie przy Chrystusie i świadectwo miłości do Boga aż po kres. Choć nie zdążyli przyjąć chrztu, ich ofiara stała się duchowym świadectwem chrztu z krwi, który Kościół uznaje za najwyższy akt wiary. Przez swoją śmierć pokazali, że każdy człowiek, niezależnie od pochodzenia czy stanu, może stać się narzędziem Boga i znakiem nadziei dla innych.
W 1900 roku papież Leon XIII ogłosił ich błogosławionymi, a św. Jan Paweł II kanonizował ich 18 czerwca 1988 roku w gronie 117 męczenników wietnamskich. Ich pamięć trwa jako wezwanie do odwagi i wierności Ewangelii nawet w obliczu cierpienia i śmierci.
KALENDARZ OPATRZNOŚCI BOŻEJ
1118 – Rekonkwista: Saragossa została zdobyta przez Alfonsa I Walecznego i ustanowiona stolicą Aragonii.
1352– Francuski kardynał Étienne Aubert został wybrany na piątego papieża niewoli awiniońskiej i przyjął imię Innocenty VI.
1431 – Odbyło się pierwsze posiedzenie Soboru w Bazylei
1439 – Papież Eugeniusza IV ustanowił Zbigniewa Oleśnickiego pierwszym polskim kardynałem.
1529 – Elekcja vivente rege Zygmunta II Augusta na króla Polski na Sejmie w Piotrkowie.
1830 – Sejm uznał trwające powstanie listopadowe za narodowe.
1865 – Weszła w życie znosząca niewolnictwo 13. poprawka do Konstytucji Stanów Zjednoczonych.
1997 – Brat Ave Maria – Cesare Pisano zostaje ogłoszony „czcigodnym” przez Jana Pawła II.
1998 – Sejm RP przyjął ustawę o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
ORIOŃSKI SKARBIEC MODLITWY
OBEJMUJEMY MODLITWĄ
POWOŁANIA DO ZGROMADZEŃ ŚWIĘTEGO ALOJZEGO ORIONE
O Jezu, który w swojej nieskończonej miłości ku ludziom, rzekłeś kiedyś Apostołom: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście tedy Pana żniwa, aby wysłał robotników na żniwo swoje” (por. Mt 9,37), oto my pokornie błagamy, abyś raczył przyjąć do swego serca tę oto prośbę i przedstawił ją swojemu Ojcu Niebieskiemu, żeby zesłał powołania dla Małego Dzieła. Wzbudź ofiarne dusze gotowe do pracy i poświęcenia, aby rozszerzać wśród warstw pracujących i ubogich znajomość i miłość ku Tobie, ku Kościołowi i papieżowi. Dziewico Niepokalana, Matko Boskiej Opatrzności, wesprzyj naszą prośbę u swego Syna Jezusa. Święci nasi patronowie, wstawcie się za nami. Amen
WSPOMINAMY W MODLITWIE
MĘCZENNICY I PRZEŚLADOWANI
1892 – Ludwik Niemojowski (1823-1892). Polski polityk, prawnik i publicysta (komedie, relacje z podróży do Włoch i Tunisu, poematy religijne), jeden z przywódców opozycji kaliskiej (tzw. Kaliszanie) w Królestwie Polskim. Wraz z bratem Bonawenturą Niemojowskim domagał się przestrzegania konstytucji z 1815 roku, sprzeciwiał się samowoli administracji carskiej i walczył o prawa obywatelskie. Był posłem na sejm Królestwa Polskiego, a po wybuchu powstania listopadowego (1830–1831) objął funkcję członka Rządu Narodowego. Po klęsce powstania został objęty represjami ze strony władz rosyjskich – w 1832 roku aresztowany i skazany na śmierć a po złagodzeniu wyroku zesłany w głąb Imperium Rosyjskiego. Zmarł na zesłaniu w 1834 roku.
Ludwik Niemojowski, autor nieznany, 1892, Public domain
Przygotowali: Piotr Paweł Białecki i ks. Grzegorz Sikorski FDP