KALENDARZ LITURGICZNY
Wspomnienie dowolne – Święci Ewald Biały i Ewald Czarny, misjonarze i męczennicy z VII wieku
Święci Ewald Biały i Ewald Czarny byli kapłanami i misjonarzami pochodzącymi z Anglii w VII wieku. Należeli do grona uczniów św. Augustyna z Canterbury, a następnie związali się ze szkołą katedralną w Yorku. Byli dobrze wykształceni w Piśmie Świętym i liturgii, odznaczali się gorliwością wiary i pragnieniem szerzenia chrześcijaństwa wśród ludów pogańskich.
Około roku 690 obaj bracia udali się na tereny Germanii, aby głosić Ewangelię Sasom. Choć pochodzili z tego samego kraju i mieli wspólny cel, różnili się wyglądem – stąd nadano im przydomki: Biały (jaśniejsza cera, włosy) i Czarny (ciemniejsza karnacja). Przyjęci gościnnie przez lokalnego władcę, znaleźli się jednak w niebezpieczeństwie, gdy część poddanych sprzeciwiła się ich nauczaniu. Wkrótce zostali pojmani i zamordowani w brutalny sposób: Ewald Biały został szybko ścięty, natomiast Ewald Czarny poddany męczarniom przed śmiercią.
Ich męczeństwo miało miejsce około 3 października 695 roku w Westfalii, w okolicach dzisiejszego Dortmundu. Ciała wrzucono do rzeki, ale – według przekazów – zostały cudownie odnalezione i godnie pochowane w kościele w Kolonii. Kult świętych Ewaldów szybko się rozprzestrzenił w Nadrenii, a ich wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 3 października. Są czczeni jako pierwsi męczennicy na ziemiach niemieckich i patroni misji wśród narodów pogańskich.
Wspomnienie dowolne – Święty Franciszek Borgiasz, prezbiter
Opis: św. Franciszek Borgiasz, Alonso Cano, 1624, Public domain
Franciszek Borgiasz urodził się 28 października 1510 r. w Gandii, w Hiszpanii, w znakomitej rodzinie arystokratycznej spokrewnionej z papieżem Aleksandrem VI. Od młodości związany był z dworem cesarza Karola V – pełnił funkcje dworskie i odznaczał się wielkimi zdolnościami organizacyjnymi. W 1529 r. poślubił Eleonorę de Castro, z którą miał ośmioro dzieci. Po śmierci żony w 1546 r. Franciszek rozpoczął nowe życie, oddając się w całości Bogu. Wkrótce wstąpił do nowego zakonu jezuitów, rezygnując z dóbr i tytułów. Jako kapłan zasłynął gorliwością duszpasterską, surowością życia i umiłowaniem modlitwy. W 1565 r. został wybrany trzecim generałem Towarzystwa Jezusowego. Pod jego rządami zakon dynamicznie się rozwijał, rozszerzając działalność misyjną, zakładając kolegia i uniwersytety oraz wspierając dzieła ewangelizacyjne w Europie i poza jej granicami. Święty Franciszek Borgiasz zmarł 30 września 1572 r. w Rzymie. Papież Urban VIII beatyfikował go w 1624 r., a papież Klemens X kanonizował w 1670 r. Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 3 października.
Wspomnienie dowolne – Święty Chrodegang, biskup
Opis: Saint Chrodegang de Metz, vitrail de la chapelle Sainte-Glossinde de Metz, Graoully/Archimatth, CC BY 3.0
Święty Chrodegang (Chrodogang, ok. 712–766) – biskup Metzu, jeden z najwybitniejszych hierarchów Kościoła frankońskiego w VIII wieku. Pochodził z arystokratycznego rodu związanego z dynastią Karolingów i był bliskim współpracownikiem króla, a później cesarza Pepina Krótkiego. W 742 roku został mianowany biskupem Metzu, a swoją posługę pełnił do śmierci. Znany był jako gorliwy reformator życia kościelnego: wprowadził w swojej diecezji regułę kanoników, wzorowaną częściowo na regule benedyktyńskiej, nakazując wspólne życie duchowieństwa katedralnego. Wzorując się na rzymskiej liturgii, przyczynił się do jej rozpowszechnienia w państwie Franków. Jego reformy przygotowały grunt pod szerokie przemiany karolińskie w Kościele. Św. Chrodegang odznaczał się także troską o liturgię i muzykę kościelną – wprowadzał chorał gregoriański w swojej diecezji. Był ceniony jako dyplomata i doradca władców. Zmarł 6 marca 766 roku i wkrótce zaczęto czcić go jako świętego.
Wspomnienie dowolne – Błogosławiony Kolumban Józef Marmion, prezbiter
Opis: Dom Columba Marmion (1858-1923), Autor nieznany, Public Domain
Błogosławiony Kolumban Józef Marmion (1858–1923) – irlandzki duchowny, benedyktyn, ceniony kierownik duchowy i pisarz religijny. Urodził się 1 marca 1858 roku w Dublinie w Irlandii w rodzinie wielodzietnej (był siódmym z dziewięciorga rodzeństwa. Otrzymał solidne wykształcenie w szkołach prowadzonych przez augustianów i jezuitów. Wstąpił do Seminarium diecezjalnego w Dublinie odznaczając się już wtedy wielkim nabożeństwem do Matki Bożej i Męki Pańskiej. Odbywając studia w Kolegium Rozkrzewiania Wiary w Rzymie 16 czerwca 1881 roku przyjął święcenia kapłańskie. Po powrocie do Irlandii posługiwał jak wikariusz, wykładowca języków w Seminarium a także jako kapelan w klasztorze redemptorystek i więzieniu kobiecym. Za zgodą biskupa wstąpił w 1888 r. do zakonu benedyktynów w opactwie Maredsous w Belgii, gdzie przyjął imię zakonne Kolumban i złożył profesję wieczystą w 1891 r. Zasłynął jako wybitny kaznodzieja i przewodnik duchowy. W 1899 wraz z grupą mnichów założył w Lowanium klasztor Mont César i został jego przeorem. Był wybitnym kaznodzieją w Belgii, Francji i na Wyspach Brytyjskich. W 1909 został opatem wspólnoty w Maredsous, liczącej ponad 100 mnichów, prowadzącej wydawnictwo, gimnazjum, szkołę rzemiosł i gospodarstwo rolne. Jako opat w Maredsous, Bł. Kolumban Józef Marmion wspierał rozwój życia zakonnego, troszczył się o formację młodych mnichów i umacniał duchowość wspólnotową. Opierając swoją duchowość na nauczaniu św. Pawła był jednym z największych autorytetów teologicznych i duchowych ówczesnej Europy. Zmarł 30 stycznia 1923 roku. Jego kult rozwinął się po beatyfikacji, którą papież św. Jan Paweł II dokonał 3 maja 2000 roku, podkreślając jego życie pełne modlitwy, pokory i zaufania Bogu.
KALENDARZ OPATRZNOŚCI BOŻEJ
Korea Południowa – Święto Utworzenia Państwa
Korea Południowa, oficjalnie Republika Korei, leży w Azji Wschodniej i zajmuje południową część Półwyspu Koreańskiego. To kraj, w którym nowoczesność łączy się z bogatą tradycją, a rozwój gospodarczy i technologiczny plasuje go w czołówce państw azjatyckich. Stolica, Seul, to tętniąca życiem metropolia, w której historia spotyka się z innowacjami.
Historia Korei sięga starożytnych królestw, takich jak Goguryeo, Baekje i Silla. W 1392 roku powstało królestwo Joseon, które trwało ponad 500 lat, kładąc fundamenty współczesnej kultury koreańskiej. W XX wieku Korea doświadczyła dramatycznych zmian – w 1910 roku została zajęta przez Japonię, co zakończyło się po II wojnie światowej w 1945 roku. Po wojnie wyzwoleńczej kraj został podzielony wzdłuż 38 równoleżnika na północną część pod wpływem ZSRR (Korea Północna) i południową pod wpływem USA (Korea Południowa).
Podział stał się trwały po wojnie koreańskiej w latach 1950–1953, która zakończyła się rozejmem, a nie pokojem, co oznacza, że formalnie oba państwa pozostają w stanie konfliktu. Problemy związane z możliwością zjednoczenia Korei są wciąż aktualne – różnice polityczne, gospodarcze i ideologiczne utrudniają jakiekolwiek szybkie porozumienie.
Katolicyzm pojawił się w Korei w XVIII wieku dzięki koreańskim uczonym, którzy zetknęli się z chrześcijańską literaturą w Chinach. Pierwsze wspólnoty powstawały samorzutnie, zanim przybyli misjonarze. W 1784 roku przybył pierwszy ksiądz francuski, a w XIX wieku wielu katolików poniosło śmierć w wyniku prześladowań. Wytrwałość wiernych przyczyniła się do umocnienia Kościoła, który dziś liczy około 5,5 miliona wiernych.
Opis: fot. www.vatican.va/news_services/liturgy/saints, commons.wikimedia
Opis: Jeolduson Martyr’s Shrine, Jeoldusan.jpg: Matthew smith 254, derivative work: Rabanus Flavus, CC BY-SA 3.0
Do najważniejszych miejsc kultu katolickiego w Korei należą:
- Sanktuarium Męczenników Koreańskich w Tancheon – upamiętnia ofiary prześladowań z XIX wieku.
- Sanktuarium Matki Bożej z Naju – znane z objawień maryjnych.
- Katedra Myeongdong w Seulu – symbol obecności katolicyzmu w stolicy.
- Sanktuarium św. Andrzeja Kim Taegon w Jeolju – poświęcone pierwszemu koreańskiemu księdzu i męczennikowi.
3 października Korea Południowa obchodzi Święto Założenia Narodowego (Gaecheonjeol), upamiętniające legendarny dzień powstania państwa przez Dangun Wanggeom w 2333 roku p.n.e. To jedno z najważniejszych świąt państwowych, obchodzone uroczystościami, paradami i wydarzeniami kulturalnymi, stanowiąc okazję do refleksji nad narodową tożsamością i dziedzictwem.
1501 – Sejm walny w Piotrkowie wybrał Aleksandra Jagiellończyka na króla Polski
Opis: Aleksander Jagiellończyk w Senacie, Jan Haller, 1506, Public domain.
1929 – Otwarcie drukarni w Zduńskiej Woli i początek publikowania miesięcznika Małe Dzieło Boskiej Opatrzności.
Opis: Budynek Domu Misyjnego w Zduńskiej Woli, autor nieznany, ©MDBO
ORIOŃSKI SKARBIEC MODLITWY
OBEJMUJEMY MODLITWĄ
POWOŁANIA DO ZGROMADZEŃ ŚWIĘTEGO ALOJZEGO ORIONE
O Jezu, który w swojej nieskończonej miłości ku ludziom, rzekłeś kiedyś Apostołom: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście tedy Pana żniwa, aby wysłał robotników na żniwo swoje” (por. Mt 9,37), oto my pokornie błagamy, abyś raczył przyjąć do swego serca tę oto prośbę i przedstawił ją swojemu Ojcu Niebieskiemu, żeby zesłał powołania dla Małego Dzieła. Wzbudź ofiarne dusze gotowe do pracy i poświęcenia, aby rozszerzać wśród warstw pracujących i ubogich znajomość i miłość ku Tobie, ku Kościołowi i papieżowi. Dziewico Niepokalana, Matko Boskiej Opatrzności, wesprzyj naszą prośbę u swego Syna Jezusa. Święci nasi patronowie, wstawcie się za nami. Amen
WSPOMINAMY W MODLITWIE
Opis: Władysław Zamoyski, autor nieznany, 1925, Public domain.
Władysław Zamoyski (1853–1924). Był polskim działaczem społecznym, filantropem i właścicielem majątku kórnickiego. Urodził się 18 listopada 1853 roku w Paryżu jako syn generała Władysława Zamoyskiego i Jadwigi z Działyńskich. Od najmłodszych lat wychowywany był w duchu patriotyzmu i przywiązania do Polski. Po ukończeniu nauki w paryskim Lycée Impérial Charlemagne, rozpoczął służbę wojskową w armii francuskiej. W 1880 roku odziedziczył po wuju Janie Działyńskim majątek kórnicki, obejmujący m.in. kompleksy lasów kórnickich i trzebawskich. W 1889 roku nabył dobra zakopiańskie, w tym Morskie Oko, które później wyprocesował dla Polski. Zamoyski był zaangażowany w działalność społeczną i kulturalną. Był członkiem założycielem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Krakowie. W testamencie przekazał cały swój majątek narodowi polskiemu, w tym Zakłady Kórnickie, które stały się centrum nauki i kultury. Zmarł 3 października 1924 roku w Kórniku. W 2024 roku Senat Rzeczypospolitej Polskiej ustanowił rok 2024 Rokiem Władysława Zamoyskiego, upamiętniając jego zasługi dla Polski.
Opracował: ks. Grzegorz Sikorski FDP