KALENDARZ LITURGICZNY
Wspomnienie obowiązkowe – Święta Jadwiga Śląska, Jadwiga z Andechs-Meran
Opis: Legend of Saint Hedwig, triptych wings, autor anonimowy, około 1430, Public domain
Święta Jadwiga Śląska (1174/1180–1243) pochodziła z możnego rodu Andechsów z Bawarii. Otrzymała staranne wykształcenie w klasztorze benedyktynek w Kitzingen, gdzie przygotowano ją nie tylko do życia dworskiego, ale i do służby innym. Już jako młoda księżna, żona Henryka Brodatego, potrafiła w pełni włączyć się w życie polskiego dworu, ucząc się języka i obyczajów kraju, który stał się jej nową ojczyzną. Wychowywała dzieci w duchu pobożności i odpowiedzialności, a wraz z mężem prowadziła dom oparty na wzajemnym szacunku i religijnym oddaniu.
Opis: Rodzina św. Jadwigi z Legendy świętej Jadwigi (pośrodku siedzą św. Jadwiga i Henryk I Brodaty, od lewej stoją: Gertruda, Agnieszka, Henryk II Pobożny, Bolesław, na dole siedzą Zofia i Konrad Kędzierzawy), XIV w., Public domain
Misją specjalną życia Jadwigi było szerzenie miłosierdzia, pokoju i pojednania. Jako władczyni nie koncentrowała się wyłącznie na sprawach politycznych – jej serce było skierowane ku ubogim, chorym i cierpiącym. Sama zakładała i wspierała szpitale, obniżała czynsze chłopom, uwalniała więźniów, łagodziła kary, a podczas klęsk nakazywała rozdawać żywność i zapasy dworskie. Umiała też stawić czoła dramatycznym chwilom – wędrowała boso, aby wyprosić uwolnienie męża z niewoli, znosiła śmierć dzieci i tragiczne losy rodziny, nie tracąc wiary w Bożą Opatrzność. Po owdowieniu całkowicie poświęciła się życiu modlitwy i pokuty, zamieszkując w klasztorze cysterek w Trzebnicy, który wcześniej ufundowała.
Jej droga naznaczona była cierpieniem, ale właśnie w nim ukazała największą moc – umiejętność przemiany bólu w miłość do ludzi. To sprawiło, że Jadwiga stała się symbolem chrześcijańskiego miłosierdzia i orędowniczką pokoju. Kanonizowana w 1267 r., do dziś pozostaje patronką Polski, Śląska, pojednania i uchodźców. Jej życie pokazuje, że misją chrześcijanina nie jest władza ani bogactwo, lecz budowanie mostów i niesienie ulgi najbardziej potrzebującym.
Wspomnienie dowolne – Święty Gerard Majella, zakonnik
Opis: Портрет Герардо Майелла. Предположительно конец XIX – начало XX века, Неизвестный автор, 2008, Public domain
Opis: Gérard Majella, autor nieznany, 2017, Public domain
Święty Gerard Majella urodził się w 1726 roku w Muro Lucano we Włoszech. Od wczesnej młodości pragnął oddać swoje życie na wyłączną służbę Bogu. Po śmierci ojca pracował jako krawiec, a następnie kamerdyner biskupa Lacedonii. Już wtedy odznaczał się niezwykłą wiarą i prostotą serca, co potwierdza legenda o cudownym odzyskaniu zgubionego klucza dzięki dziecięcej ufności wobec Chrystusa.
Nie przyjęto go do kapucynów ze względu na słabe zdrowie, ale znalazł swoje miejsce w młodym zakonie redemptorystów założonym przez św. Alfonsa Liguoriego. Jako brat zakonny pełnił skromne obowiązki – od krawca i kucharza, po infirmarza i ekonoma – zawsze z wielką gorliwością i pokorą. Pan Bóg obdarzył go nadzwyczajnymi darami: czytania w sumieniach, uzdrawiania, a nawet bilokacji. Jednak jego największą siłą było wewnętrzne zjednoczenie z Bogiem i umiejętność przemiany codziennych trudów w modlitwę i ofiarę.
Próba fałszywych oskarżeń, które przyjął w milczeniu na wzór Chrystusa, uczyniła go szczególnym patronem matek oczekujących potomstwa i obrońcą niewinnie posądzonych. Jego życie zakończyło się przedwcześnie – w wieku zaledwie 29 lat – ale pozostawił po sobie duchowy testament: „Tutaj spełnia się wola Boża, tak jak chce Bóg i jak długo będzie chciał”.
Kanonizowany w 1904 roku, św. Gerard stał się jednym z najbardziej znanych redemptorystów. Do jego sanktuarium w Materdomini przybywają dziś tysiące wiernych, prosząc o wstawiennictwo w trudnych chwilach. Jego przykład przypomina, że prawdziwa świętość nie polega na wielkich dziełach zewnętrznych, lecz na wiernym i pełnym miłości wypełnianiu Bożej woli.
Wspomnienie dowolne – Święty Gaweł (Gall), opat
Święty Gaweł, znany także jako Gall, pochodził z Irlandii, choć jego imię sugeruje możliwe korzenie anglosaskie. Urodził się około 550 roku, a jego młodość pozostaje spowita tajemnicą. Po raz pierwszy spotykamy go jako jednego z dwunastu uczniów św. Kolumbana Młodszego. Wraz z mistrzem wyruszył na kontynent, gdzie w Luxeuil powstało słynne opactwo. Gdy odważne upominanie królowej Brunhildy sprowadziło na mnichów gniew władzy, Gaweł towarzyszył Kolumbanowi w dalszej tułaczce.
Około 612 roku ich drogi się rozeszły. Kolumban udał się do Italii, a Gaweł zatrzymał się w Szwajcarii. Tam, wraz z garstką uczniów, prowadził życie pełne surowości i modlitwy, wybierając ciszę pustelni zamiast biskupiej godności, którą mu oferowano po śmierci biskupa Konstancji. Ten wybór stał się znakiem jego życiowej misji: pragnął świadczyć o Bogu nie przez władzę czy urzędy, lecz przez pokorne życie, pełne modlitwy, wyrzeczeń i duchowej opieki nad potrzebującymi.
Już za życia czczony jako cudotwórca, po śmierci zasłynął jeszcze bardziej. Uzdrowienie księżniczki Frydeburgi to jeden z cudów przypisywanych jego wstawiennictwu. Nad jego grobem św. Otmar wzniósł klasztor, w którym wprowadzono regułę benedyktyńską. Z czasem miejsce to przerodziło się w słynne opactwo Sankt Gallen, będące jednym z najważniejszych ośrodków kultury i nauki średniowiecza. Powstała tam szkoła, wspierana przez Karola Wielkiego, która stała się duchowym i intelektualnym sercem Europy.
Opis: Rekonstruktionszeichnung des Klosters Sankt Gallen nach dem Grundriss des Sankt Galler Klosterplans aus dem frühen 9. Jahrhundert, Johann Rudolf Rahn, 1876, Public domain
Dzięki św. Gawełowi i jego wyborowi życia w pokorze, na ziemiach szwajcarskich zakorzeniła się chrześcijańska tradycja, która promieniowała na kolejne wieki. Choć czasy reformacji przyniosły zniszczenie wielu pamiątek i relikwii, pamięć o nim pozostała żywa, a jego misja – ukazanie wartości modlitwy, prostoty i całkowitego oddania się Bogu – trwa do dziś.
Wspomnienie dowolne – Błogosławiony Józef Jankowski, prezbiter i męczennik
Opis: Józef Jankowski, przed 1941, nieznany autor, Public domain
Błogosławiony Józef Jankowski urodził się 17 listopada 1910 roku w Czyczkowach koło Brus, w wielodzietnej rodzinie rolników. Już od najmłodszych lat przejawiał głęboką wiarę oraz wrażliwość na potrzeby innych, co wskazywało na jego powołanie kapłańskie. Nauki pobierał w gimnazjach pallotyńskich w Sucharach i Wadowicach, angażując się w życie wspólnoty, kółka misyjne oraz orkiestrę. Latem chętnie pomagał rodzicom w pracy na roli.
W 1929 r. rozpoczął nowicjat w Ołtarzewie, a po ukończeniu studiów filozoficzno-teologicznych w Wyższym Seminarium Duchownym w Ołtarzewie, 2 sierpnia 1936 r., przyjął święcenia kapłańskie. Ks. Jankowski odznaczał się skromnością i ofiarnością, pełniąc funkcje prefekta szkół, opiekuna postulantów i Krucjaty Eucharystycznej. Czerpał inspirację z duchowości św. Teresy od Dzieciątka Jezus, promując wśród młodzieży drogę dziecięctwa duchowego.
W czasie II wojny światowej ks. Józef angażował się w pomoc ludności cywilnej, duszpasterstwo żołnierzy i opiekę nad dziećmi, których ojcowie byli na froncie. Po aresztowaniu przez Gestapo 16 maja 1941 r., trafił na Pawiak, a następnie do obozu Auschwitz, gdzie otrzymał numer 16895. Pomimo okrutnych tortur zachował pełną godność i niezłomną wiarę. Zginął 16 października 1941 r., oddając życie w imię miłości do Boga i bliźniego, mając zaledwie 31 lat.
Ks. Józef Jankowski całe życie dążył do świętości, kierując się przykładem św. Wincentego Pallottiego. Jego misją było ukazywanie miłości do Jezusa Eucharystycznego, przewodnictwo duchowe wobec rodziny i młodzieży oraz bezinteresowna służba drugiemu człowiekowi. W 1999 r. został beatyfikowany przez św. Jana Pawła II w grupie 108 polskich męczenników II wojny światowej, a w 2005 r. ogłoszony patronem miasta i gminy Brusy.
KALENDARZ OPATRZNOŚCI BOŻEJ
Polska –Dzień Papieża Jana Pawła II
Opis: Jan Paweł II podczas pielgrzymki do Polski w 1979. Zdjęcie wykonane na ul. B. Chrobrego w Gnieźnie, Barbara Bartkowiak, 3.06.1979, CC BY-SA 4.0
1384 – Jadwiga Andegaweńska została koronowana w katedrze wawelskiej na króla Polski.
Opis: Portret królowej Jadwigi Andegaweńskiej, Jan Matejko, 1838-1893, Public domain
1889 – Alojzy Orione wstępuje do seminarium biskupiego w Tortonie. Obłóczyny i rozpoczęcie pierwszego roku studiów filozoficznych.
1978 – Arcybiskup metropolita krakowski kardynał Karol Wojtyła został wybrany na papieża jako pierwsza osoba spoza Włoch od 456 lat, przyjmując imię Jan Paweł II.
Opis: Jan Paweł II po wyborze, ©Katolicka Rozgłośnia Diecezji Pelplińskiej „Radio Głos”
Opis: Wanda Rutkiewicz na Krzywej Turni w Sokolikach, Seweryn Bidziński, połowa lat 70, Public domain
1978 – Wanda Rutkiewicz jako trzecia kobieta, pierwsza Europejka i pierwszy obywatel Polski weszła na szczyt Mount Everestu (8848 m n.p.m.).
ORIOŃSKI SKARBIEC MODLITWY
OBEJMUJEMY MODLITWĄ
POWOŁANIA DO ZGROMADZEŃ ŚWIĘTEGO ALOJZEGO ORIONE
O Jezu, który w swojej nieskończonej miłości ku ludziom, rzekłeś kiedyś Apostołom: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście tedy Pana żniwa, aby wysłał robotników na żniwo swoje” (por. Mt 9,37), oto my pokornie błagamy, abyś raczył przyjąć do swego serca tę oto prośbę i przedstawił ją swojemu Ojcu Niebieskiemu, żeby zesłał powołania dla Małego Dzieła. Wzbudź ofiarne dusze gotowe do pracy i poświęcenia, aby rozszerzać wśród warstw pracujących i ubogich znajomość i miłość ku Tobie, ku Kościołowi i papieżowi. Dziewico Niepokalana, Matko Boskiej Opatrzności, wesprzyj naszą prośbę u swego Syna Jezusa. Święci nasi patronowie, wstawcie się za nami. Amen
WSPOMINAMY W MODLITWIE
1591 – Grzegorz XIV, papież
Opis: Portrait of Pope Gregory XIV Sfondrati, Scuola romana/ Roman School, koniec XVI w., Public domain
Grzegorz XIV, urodzony jako Niccolò Sfondrati w 1550 roku w Cremonie we Włoszech, był papieżem w latach 1590–1591. Pochodził z wpływowej rodziny szlacheckiej, a jego wczesne życie poświęcone było edukacji religijnej i studiowaniu prawa kanonicznego, co przygotowało go do pełnienia wysokich funkcji w Kościele. Został kardynałem w 1583 roku i znany był ze swojej pobożności, sprawiedliwości i umiejętności dyplomatycznych.
Jego pontyfikat, choć krótki, miał charakter reformistyczny i duchowy. Grzegorz XIV kontynuował politykę swojego poprzednika, papieża Sykstusa V, dążąc do umocnienia autorytetu Kościoła oraz poprawy dyscypliny wśród duchowieństwa. Był zdecydowanym przeciwnikiem wpływów obcych w Kościele, szczególnie hiszpańskich, co ukazuje jego troskę o niezależność papieską i suwerenność Państwa Kościelnego.
Misją życiową Grzegorza XIV było przede wszystkim umacnianie wiary katolickiej w trudnych czasach kontrreformacji oraz zapewnienie stabilności Kościołowi w okresie napięć politycznych i religijnych w Europie. Papież szczególnie troszczył się o formację duchowieństwa i poprawę moralności wśród wiernych, uznając to za fundament trwałego autorytetu Kościoła. Pomimo krótkiego pontyfikatu zmarł 16 października 1591 roku, jego decyzje i duchowa wizja pozostawiły trwały ślad w historii papiestwa.
Grzegorz XIV jest postacią, której życie i pontyfikat pokazują, jak istotna była w tym czasie równowaga między wiarą a polityką, a także jak ważne było osobiste zaangażowanie papieża w misję duchową i moralną Kościoła.
MĘCZENNICY I PRZEŚLADOWANI
1940 – Zamordowani Żydzi w Warszawskim Gettcie w rocznicę oficjalnego utworzenia warszawskiego getta.
Opis: Getto warszawskie. Dzieci przechodzące przez mur getta, autor nieznany, 1941, Public domain
Opracował: ks. Grzegorz Sikorski FDP