Wspomnienie dowolne – Święty Klemens I, papież i męczennik
San Clemente, Papa, Juan Correa de Vivar, między 1540 a 1545, Public domain
Wybrany czwartym papieżem, kierował Kościołem od 88 do 97 roku. Mamy niewiele wiadomości o jego życiu; pochodzą one ponadto z wielu tradycji chrześcijańskich. Był synem Faustyna, niewolnikiem pochodzenia żydowskiego. Miał go wyzwolić patrycjusz rzymski, Klemens. Przyszły papież z wdzięczności przybrał sobie jego imię. Według Tertuliana miał być ochrzczony i otrzymać święcenia kapłańskie z rąk Piotra Apostoła – prawdopodobnie znał także św. Pawła. Klemens napisał ważny list do chrześcijan w Koryncie, którzy toczyli między sobą spór, dzięki niemu Kościół tam wrócił do jedności. Według podania został wygnany na Krym, gdzie głosił Ewangelię, za co skazano go na karę śmierci – wrzucono go do Morza Czarnego z przywiązaną do szyi kotwicą. W IX wieku św. Cyryl odnalazł jego relikwie i przywiózł je do Rzymu, gdzie z wielką czcią umieszczono je w bazylice św. Klemensa. Imię Klemensa wymienia się w kanonie mszy, a on sam jest patronem Słowian, dzieci, górników, kamieniarzy, kapeluszników i marynarzy.
Wspomnienie dowolne –Święty Kolumban Młodszy, opat
Vitral con San Columbano, en la abadía de Bobbio, nieznany autor, XIX w., Public domain
Święty Kolumban Młodszy, jeden z najbardziej znanych irlandzkich misjonarzy VI wieku, przyszedł na świat między 540 a 543 rokiem w Leinster w Irlandii. Już od młodości odczuwał głębokie pragnienie życia w ascezie, choć – jak sam przyznawał – trudno było mu oderwać się od ziemskich pokus. Dopiero spotkanie z pustelnicą, która doradziła mu zmianę otoczenia, skierowało go na drogę duchowej odnowy. Wstąpił do klasztoru w Cleenish, a następnie do słynnego ośrodka w Bangor, znanego z surowej dyscypliny i gorliwości. Tam przyjął święcenia kapłańskie i ugruntował swoje powołanie.
Najgłębszą misją życiową Kolumbana była odnowa moralna i duchowa chrześcijaństwa na kontynencie europejskim. Uważał, że mnich powinien nie tylko modlić się i pracować, ale także przez przykład własnego życia nawracać innych. Odczytując słowa Boga skierowane do Abrahama – „opuść swój kraj” – jako wezwanie osobiste, opuścił Irlandię i wraz z grupą dwunastu mnichów udał się do Galii. Tam, widząc rozluźnienie obyczajów i osłabienie wiary, podjął wielkie dzieło ewangelizacji. Głosił Ewangelię z odwagą, zakładał wspólnoty monastyczne w Annegray, Fontaines i w słynnym Luxeuil, które stały się ośrodkami duchowej i moralnej odnowy regionu.
Kolumban stworzył własną regułę zakonną, inspirowaną doświadczeniem irlandzkim i tradycją monastyczną z Lerins. Kładła ona nacisk na modlitwę, pracę, lekturę Pisma Świętego oraz pokutę, a także wymagała od mnichów surowej dyscypliny i posłuszeństwa. Choć z czasem ustąpiła miejsca łagodniejszej regule św. Benedykta, przez pewien okres wywarła ogromny wpływ na życie duchowe Europy.
Nie obawiał się upominać możnych, a jego nieugięta postawa wobec niemoralności dworu królewskiego przyczyniła się do wygnania go z Burgundii. Udał się wówczas do Italii, gdzie założył opactwo w Bobbio – ośrodek, który przez wieki promieniował duchowością i nauką na całą północną Italię. Tam zakończył życie 23 listopada 615 roku.
Święty Kolumban pozostawił po sobie obraz człowieka głęboko oddanego Bogu, który nie wahał się przeciwstawiać słabościom ludzi i czasów, w jakich żył. Jego misją było przywrócenie Ewangelii autentycznej mocy przemiany serc – i w tym pozostał niezłomny aż do śmierci.
Wspomnienie dowolne – Błogosławiony Michał Augustyn Pro, męczennik
Miguel Agustín Pro (1891-1927) stands in the place of his execution, autor nieznany, Public domain, CC BY-SA 4.0
Błogosławiony Michał Augustyn Pro urodził się w 1891 roku w Guadalupe de Zacatecas w środkowym Meksyku, w wielodzietnej rodzinie o głęboko katolickich korzeniach. W młodości był człowiekiem pełnym życia i humoru – grał na gitarze, z łatwością zjednywał sobie ludzi, ale jednocześnie często szukał samotności i modlitwy. Już jako chłopiec miał w sobie duchową dojrzałość i pragnienie poświęcenia się Bogu, które z czasem doprowadziło go do Towarzystwa Jezusowego.
Wstąpił do nowicjatu jezuitów w 1911 roku, tuż przed wybuchem antyklerykalnych prześladowań w Meksyku. Z powodu represji został zmuszony do opuszczenia ojczyzny i kontynuował formację w Kalifornii, Hiszpanii i Belgii. W 1925 roku przyjął święcenia kapłańskie – w tym samym roku, gdy papież Pius XI ustanowił uroczystość Chrystusa Króla. Dla ojca Michała te wydarzenia nabrały głębokiego znaczenia – odtąd jego życiową misją stało się głoszenie królowania Chrystusa w sercach ludzi i obrona wiary w świecie, który próbował ją uciszyć.
Po powrocie do Meksyku, gdzie rząd prowadził brutalną walkę z Kościołem, o. Pro działał w ukryciu. Potajemnie odprawiał Msze święte, spowiadał, udzielał sakramentów i pomagał ubogim, często ryzykując życie. By uniknąć aresztowania, przebierał się za robotnika, sprzedawcę, a nawet żebraka – wszystko po to, by dotrzeć do wiernych pozbawionych kapłanów. Jego odwaga i pomysłowość stały się symbolem wiary silniejszej niż strach.
W 1927 roku został niesłusznie oskarżony o udział w zamachu na prezydenta Meksyku i skazany na śmierć bez procesu. 23 listopada, tuż przed egzekucją, z różańcem i krzyżem w dłoniach, wykrzyknął słowa, które przeszły do historii: „Viva Cristo Rey!” – „Niech żyje Chrystus Król!”. Padł od kul, przebaczając swoim oprawcom.
Jego śmierć stała się świadectwem niezłomnej wiary i miłości do Boga. Błogosławiony Michał Pro całym życiem wypełnił swoją misję – był głosem wolności sumienia i odważnym świadkiem królowania Chrystusa w świecie, który próbował wymazać Jego imię z ludzkich serc.
KALENDARZ OPATRZNOŚCI BOŻEJ
1700– KardynałGiovanni Francesco Albanizostałwybranyna papieża i przyjął imię Klemens XI.
Portrait of Pope Clement XI, Pier Leone Ghezzi, XVIII w., Public domain
Klemens XI, urodzony jako Giovanni Francesco Albani w Urbino, był jednym z najbardziej wykształconych papieży swojej epoki. Zanim został wyniesiony na Stolicę Piotrową w 1700 roku, zdążył zdobyć uznanie jako dyplomata, teolog i człowiek głęboko oddany Kościołowi. Jego pontyfikat przypadł na czas burzliwych zmian politycznych w Europie, zwłaszcza w okresie wojny o sukcesję hiszpańską, która stawiała przed nim konieczność zachowania neutralności i troski o duchową jedność katolików.
Misją życiową Klemensa XI było umocnienie autorytetu Kościoła w świecie, który coraz silniej kierował się polityką i rozumem, często kosztem wiary. Papież widział swoje powołanie w obronie tradycji katolickiej oraz w pogłębianiu życia duchowego wiernych. Zdecydowanie występował przeciw herezjom i ideom zagrażającym nauce Kościoła, potępiając między innymi jansenizm. Wspierał misje zagraniczne, zwłaszcza w Azji, widząc w nich narzędzie szerzenia Ewangelii i budowania mostów między kulturami.
Klemens XI był również mecenasem sztuki i nauki. Z jego inicjatywy rozbudowano Bibliotekę Watykańską i wsparto badania archeologiczne w Rzymie. W życiu osobistym słynął z pokory, umiarkowania i bezinteresowności. Zmarł w 1721 roku, pozostawiając po sobie dziedzictwo papieża, który mimo politycznych nacisków konsekwentnie dążył do duchowej odnowy Kościoła.
1932 – Ks. Alojzy Orione obejmuje w posiadanie Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej św. Augustyna w CaseiGerola (Pavia).
ORIOŃSKI SKARBIEC MODLITWY
POWOŁANIA DO ZGROMADZEŃ ŚWIĘTEGO ALOJZEGO ORIONE
O Jezu, który w swojej nieskończonej miłości ku ludziom, rzekłeś kiedyś Apostołom: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście tedy Pana żniwa, aby wysłał robotników na żniwo swoje” (por. Mt 9,37), oto my pokornie błagamy, abyś raczył przyjąć do swego serca tę oto prośbę i przedstawił ją swojemu Ojcu Niebieskiemu, żeby zesłał powołania dla Małego Dzieła. Wzbudź ofiarne dusze gotowe do pracy i poświęcenia, aby rozszerzać wśród warstw pracujących i ubogich znajomość i miłość ku Tobie, ku Kościołowi i papieżowi. Dziewico Niepokalana, Matko Boskiej Opatrzności, wesprzyj naszą prośbę u swego Syna Jezusa. Święci nasi patronowie, wstawcie się za nami. Amen
WSPOMINAMY W MODLITWIE
Kornel Makuszyński (1884–1953). Polski pisarz, poeta, felietonista i dramaturg, jeden z najpopularniejszych twórców literatury dziecięcej i młodzieżowej w XX wieku. Studiował filologię polską i romanistykę w Krakowie oraz we Lwowie. W okresie międzywojennym był cenionym autorem i członkiem Polskiej Akademii Literatury. Największą sławę przyniosły mu książki takie jak „Szatan z siódmej klasy”, „Awantura o Basię”, „Panna z mokrą głową” oraz cykl komiksów o Koziołku Matołku, stworzony wspólnie z Marianem Walentynowiczem. Po II wojnie światowej został niesłusznie odsunięty od życia literackiego, jednak jego dzieła przetrwały próbę czasu i do dziś cieszą się popularnością. Zmarł w Zakopanem, gdzie obecnie mieści się jego muzeum.
Kornel Makuszyński, nieznany fotograf, 1931, Public domain
ZMARLI Z RODZINY ORIOŃSKIEJ
1969 – Siostra Maria Alfonsa – Barbara Petlak PSMC (1930-1969) – urodzona w Wyjeździe (Wyjazd), zmarła w Szczecinie mając 39 lat życia i 15 lat profesji zakonnej.
MĘCZENNICY I PRZEŚLADOWANI
2023 – Mieczysław Kaczmarczyk (1927–2023). Kapitan Wojska Polskiego, żołnierz Armii Krajowej oraz Narodowych Sił Zbrojnych (NSZ). Po zakończeniu II wojny światowej kontynuował działalność w podziemiu niepodległościowym, opierając się narastającej władzy komunistycznej. Przez całe życie angażował się w kultywowanie pamięci o tych, którzy walczyli o suwerenność Polski. W uznaniu za swoją postawę został odznaczony w 2023 roku Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Zmarł 23 listopada 2023, pozostawiając po sobie pamięć nieugiętego żołnierza niezłomnego.
Opracował: ks. Grzegorz Sikorski FDP