KALENDARZ LITURGICZNY
Wspomnienie dowolne –Święty Wincenty, diakon i męczennik

San Vicente de Zaragoza en prisión, autor anonimowy, XVII w., Public domain
Święty Wincenty, znany jako Wincenty z Saragossy, należy do najbardziej czczonych męczenników starożytnej Hiszpanii. Urodził się w III wieku w Huesce w rodzinie o rzymskich korzeniach, a jego droga życiowa szybko związała się z Kościołem. Jako archidiakon w Saragossie odpowiadał za dzieła miłosierdzia i administrowanie dobrami diecezji. Jego codzienna służba była mocno zakorzeniona w przekonaniu, że chrześcijaństwo musi wyrażać się w trosce o ubogich — to właśnie ta misja niesienia pomocy najbardziej potrzebującym stała się osią jego życia.
Podczas prześladowań za panowania Dioklecjana Wincenty pozostał wierny swojej posłudze i przekonaniom. Aresztowany, poddawany torturom i namawiany do wyrzeczenia się wiary oraz wydania majątku Kościoła, zachował niezłomność. Relacje hagiograficzne podkreślają wyjątkowe okrucieństwo zadawanych mu mąk: rozciąganie kończyn, rozrywanie ciała żelaznymi narzędziami czy przypalanie ogniem. Nawet w nocy, wrzucony do pomieszczenia wypełnionego ostrymi skorupami, miał śpiewać hymny na cześć Boga, inspirując nawrócenie jednego ze strażników. Ostatecznie poniósł śmierć przez ukrzyżowanie w Walencji 22 stycznia 304 roku.
Jego kult rozprzestrzenił się w całej Europie. Już w V wieku wznoszono świątynie pod jego wezwaniem; jedną z najsłynniejszych jest katedra w Bernie. Jego imię nosi także przylądek św. Wincentego w Portugalii oraz jedna z Wysp Zielonego Przylądka. Choć relikwie Wincentego wielokrotnie przenoszono, część z nich trafiła m.in. do Paryża, Poitiers i Rzymu. Dziś jest patronem Portugalii, Lizbony oraz licznych miast hiszpańskich, a także ludzi pracujących z lasem i wytwórców wina.
W ikonografii ukazywany jest jako młody diakon w czerwieni, z kadzielnicą i naczyniem na kadzidło, niekiedy z palmą, księgą lub krukiem — symbolami jego męczeństwa i duchowej niezłomności.
Wspomnienie dowolne – Święty Wincenty Pallotti, prezbiter

Popiersie św. Wincentego Pallottiego w Ołtarzewie, Paterm, 2007, CC BY-SA 3.0
Święty Wincenty Pallotti, urodzony 21 kwietnia 1795 roku w Rzymie, wyrósł w atmosferze głębokiej wiary, którą wyniósł z domu rodzinnego. Jako syn Magdaleny de Rossi i Piotra Pallottiego, ludzi pobożnych i zaangażowanych religijnie, od młodości kształtował w sobie przekonanie, że chrześcijaństwo musi wyrażać się w służbie innym. Po ukończeniu studiów filozoficznych i teologicznych na rzymskiej Sapienzy, zakończonych podwójnym doktoratem, wstąpił w szeregi duchowieństwa, a w 1818 roku przyjął święcenia kapłańskie. Jego talent i wykształcenie sprawiły, że przez wiele lat wykładał na uniwersytecie oraz pełnił funkcję ojca duchownego w seminarium.
Pallotti dał się poznać jako kapłan, którego misją życiową było ożywienie wiary poprzez wspólne działanie świeckich i duchownych. W praktyce wyrażało się to w tworzeniu szkół wieczorowych, opiece nad robotnikami, prowadzeniu sierocińców i ochron dla dziewcząt oraz w pracy duszpasterskiej, również wśród wojskowych. Punktem kulminacyjnym jego dzieła było założone w 1835 roku Zjednoczenie Apostolstwa Katolickiego, które zakładało współodpowiedzialność całego Kościoła za rozwój apostolatu. Z tego programu narodziło się Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego — pallotyni i pallotynki — które do dziś kontynuuje jego wizję.
Wincenty Pallotti był uznawany za „apostoła Rzymu” i duchowego spadkobiercę św. Filipa Nereusza. Jako jeden z prekursorów współczesnego ekumenizmu zapoczątkował Oktawę Modlitw o Jedność Chrześcijan po uroczystości Objawienia Pańskiego. Pozostawił po sobie znaczący dorobek pisarski, stanowiący świadectwo jego troski o odnowę Kościoła. Zmarł 22 stycznia 1850 roku, wyczerpany posługą, po tym jak oddał swój płaszcz żebrakowi i przeziębił się podczas spowiadania w nieogrzewanym kościele. Kościół wyniósł go na ołtarze: beatyfikował go Pius XII w 1950 roku, a kanonizował Jan XXIII w 1963 roku. Dziś czczony jest m.in. jako patron hodowców winorośli.
Wspomnienie dowolne – Błogosławiona Laura Vicuña, dziewica
Wspomnienie dowolne – Błogosławiony Wilhelm Józef Chaminade, prezbiter
KALENDARZ OPATRZNOŚCI BOŻEJ
1588– PapieżSykstus VpowołałŚwiętą Kongregację Obrzędów.
ORIOŃSKI SKARBIEC MODLITWY
POWOŁANIA DO ZGROMADZEŃ ŚWIĘTEGO ALOJZEGO ORIONE

O Jezu, który w swojej nieskończonej miłości ku ludziom, rzekłeś kiedyś Apostołom: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście tedy Pana żniwa, aby wysłał robotników na żniwo swoje” (por. Mt 9,37), oto my pokornie błagamy, abyś raczył przyjąć do swego serca tę oto prośbę i przedstawił ją swojemu Ojcu Niebieskiemu, żeby zesłał powołania dla Małego Dzieła. Wzbudź ofiarne dusze gotowe do pracy i poświęcenia, aby rozszerzać wśród warstw pracujących i ubogich znajomość i miłość ku Tobie, ku Kościołowi i papieżowi. Dziewico Niepokalana, Matko Boskiej Opatrzności, wesprzyj naszą prośbę u swego Syna Jezusa. Święci nasi patronowie, wstawcie się za nami. Amen
WSPOMINAMY W MODLITWIE
1922 – Benedykt XV,papież
MĘCZENNICY I PRZEŚLADOWANI
1863– Polegli w polskim zrywie niepodległościowym – rocznica wybuchu Powstania Styczniowego.

Herb z okresu powstania styczniowego, author: Ziegenpl, original: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1863, Public domain
Opracował: ks. Grzegorz Sikorski FDP

