KALENDARZ LITURGICZNY
Wspomnienie dowolne –Święta Franciszka Rzymianka
Santa Francesca Romana con l’angelo. Giovanni Antonio Galli detto Spadarino, 1600, Public domain
Święta Franciszka Rzymianka urodziła się w patrycjuszowskiej rodzinie w Perrione koło Rzymu. W młodym wieku wyszła za Wawrzyńca di Ponziani, z którym miała troje dzieci. Pomimo obowiązków rodzinnych osobiście troszczyła się o wychowanie potomstwa i opiekę nad domem, jednocześnie nie zaniedbując ubogich w mieście. Słynęła z dobroczynności, wspierała sąsiednie kościoły, a także oddawała się modlitwie, poświęcając nocne godziny rozmowom z Bogiem.
W wyniku trudności życiowych – utraty dzieci, wygnania męża i syna oraz zniszczenia pałacu podczas wojny – Franciszka nie załamała się, lecz po powrocie najbliższych zachęciła męża do życia w czystości, sama zaś pogłębiła życie duchowe. Stała się założycielką Oblatek Benedyktynek z Góry Oliwnej, zrzeszających kobiety pragnące poświęcić się modlitwie, pokucie i miłosierdziu. Osiadła przy kościele S. Maria Nova przy Forum Romanum, gdzie spędziła ostatnie lata życia.
Święta Franciszka odznaczała się łaskami mistycznymi: doznawała ekstaz, wizji, miała zmysł proroczy oraz dar uzdrawiania i wskrzeszania umarłych. Jej wyjątkowym przywilejem było częste obcowanie z Aniołem Stróżem. Zmarła 9 marca 1440 r., a kanonizowana została przez papieża Pawła V w 1609 roku. W ikonografii ukazywana jest w czarnej sukni i białym welonie, często w towarzystwie anioła, czasem z atrybutem osła symbolizującego pracowitość.
Wspomnienie dowolne – Święty Dominik Savio
Portrait of Dominic Savio, autor nieznany, Public domain
Święty Dominik Savio (1842–1857) urodził się w Riva di Chieri w Piemoncie w rodzinie głęboko wierzącej – ojciec był rzemieślnikiem, matka krawcową. Już od dzieciństwa wykazywał wyjątkową pobożność, służąc do Mszy św. i poświęcając czas modlitwie. Pierwszą Komunię przyjął w wieku siedmiu lat, a w swojej książeczce do nabożeństwa spisał postanowienia, które świadczyły o jego duchowej dojrzałości: częste spowiedzi i Komunia, święcenie dni świętych, przyjaźń z Jezusem i Maryją oraz gotowość do unikania grzechu nawet za cenę życia.
W wieku dwunastu lat Dominik trafił do oratorium św. Jana Bosko w Turynie, gdzie szybko stał się wzorem dla rówieśników. Uczył młodych, jak rozwijać życie duchowe, wspierał potrzebujących i wykazywał dary mistyczne, m.in. kontemplację i prorocze rozeznanie. Był inicjatorem licznych aktów miłosierdzia, potrafił odnaleźć samotnych czy umierających ludzi, prowadząc ich do sakramentów.
Choroba płuc przerwała jego życie w wieku zaledwie 15 lat. Zmarł 9 marca 1857 r., zaopatrzony sakramentami świętymi. Jego postawa pokazywała, że świętość w codziennym życiu polega na radości i wiernym wypełnianiu obowiązków. Został beatyfikowany w 1950 roku, kanonizowany w 1954 i pozostaje patronem ministrantów oraz młodzieży.
KALENDARZ OPATRZNOŚCI BOŻEJ
1895 – Kleryk Alojzy Orione otrzymuje święcenia diakonatu.
1940 – Ks. Alojzy Orione, za poradą lekarzy i wizytatora apostolskiego O. Emanuele Caronti OSB, wyjeżdża na rekonwalescencji do Wilii św. Klotyldy w San Remo.
ORIOŃSKI SKARBIEC MODLITWY
POWOŁANIA DO ZGROMADZEŃ ŚWIĘTEGO ALOJZEGO ORIONE
O Jezu, który w swojej nieskończonej miłości ku ludziom, rzekłeś kiedyś Apostołom: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście tedy Pana żniwa, aby wysłał robotników na żniwo swoje” (por. Mt 9,37), oto my pokornie błagamy, abyś raczył przyjąć do swego serca tę oto prośbę i przedstawił ją swojemu Ojcu Niebieskiemu, żeby zesłał powołania dla Małego Dzieła. Wzbudź ofiarne dusze gotowe do pracy i poświęcenia, aby rozszerzać wśród warstw pracujących i ubogich znajomość i miłość ku Tobie, ku Kościołowi i papieżowi. Dziewico Niepokalana, Matko Boskiej Opatrzności, wesprzyj naszą prośbę u swego Syna Jezusa. Święci nasi patronowie, wstawcie się za nami. Amen
WSPOMINAMY W MODLITWIE
MĘCZENNICY I PRZEŚLADOWANI
1945 – Tadeusz Jaworski (1914-1945) – polski podporucznik AK, cichociemny.
Tadeusz Jaworski urodził się 25 maja 1914 roku w Witkowie (Wielkopolska). Po ukończeniu gimnazjum w Trzemesznie zdał maturę w 1934 roku, a następnie podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Poznańskim — naukę przerwał wybuch II wojny światowej. Już we wrześniu 1939 r. stanął do obrony Rzeczypospolitej jako żołnierz 17. Dywizji Piechoty. Po kampanii wrześniowej — mimo dramatycznych warunków — dotarł przez Węgry i Francję do Wielkiej Brytanii. Tam wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, a później zgłosił się do służby konspiracyjnej w okupowanej Polsce. Po specjalistycznym szkoleniu dywersyjnym został zrzucony do kraju w nocy z 17 na 18 lutego 1943 roku w ramach akcji lotniczej znanej jako Operacja Wall. W podziemiu przyjął pseudonim „Gont” i służył w strukturach Armia Krajowa, w Okręgu Lwów, jako dowódca ośrodka dywersyjnego „Zachód” oraz odpowiedzialny za komórkę likwidacyjną. Jego zadaniem było m.in. szkolenie konspiracyjnych oddziałów, przeprowadzanie akcji sabotażowych i likwidacyjnych.
Został aresztowany 14 września 1943 r. przez niemiecką policję kryminalną Kripo. Początkowo osadzono go w obozie koncentracyjnym KL Gross-Rosen, a później przewieziono do KL Buchenwald, gdzie – według dostępnych relacji – zamordowano go 9 marca 1945 roku.
Jaworski poświęcił młode lata edukacji i kariery na rzecz walki o wolność Polski. Jako żołnierz, konspirator i cichociemny — mimo niebezpieczeństwa — angażował się w tajną działalność, sabotaż, likwidację kolaborantów oraz szkolenie kolejnych żołnierzy. Jego życiowym celem była walka o niepodległość, niezłomność i wolność Ojczyzny — nawet za cenę najwyższej ofiary.
Pośmiertnie został odznaczony Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari. Jego imię i poświęcenie upamiętniono tablicą pamiątkową w kościele św. Jacka w Warszawie oraz w miejscowości Witkowo, skąd pochodził.
Opracował: ks. Grzegorz Sikorski FDP